Stworzenie nowego Państwa Izraela w roku 1948 niosło ze sobą wiele trudności. Wśród nich była również konieczność zbudowania od podstaw całej administracji. Stabilizacji nowego kraju wcale nie ułatwiały konflikty zbrojne, które nękały Izrael już od pierwszych dni jego zaistnienia na mapie świata. Przez długie lata nawet na arenie międzynarodowej nie uznawano statusu suwerenności Państwa Izraelskiego. Chociaż z czasem stopniowo rządy innych krajów zaczęły aprobować jego istnienie, o tyle sprawa stolicy wciąż pozostaje kwestią sporną. Oficjalnie miastem pełniącym tę najważniejszą funkcję jest Jerozolima. Ponieważ pozostaje ona dla wielu przede wszystkim miejscem kultu, jak i silnym punktem zapalnym wielu sporów, niektóre kraje, w tym Polska, swe jednostki dyplomatyczne lokuje w Tel-Awiwie. Miasto to jest również uważane za właściwe centrum gospodarcze Izraela. Wobec takich działań status Jerozolimy wydaje się problematyczny, jednak nie staje się to istotną komplikacją dla funkcjonowania całego kraju.
Całe tysiąclecia spędzone w diasporze rozrzuconej po całym świecie istotnie wpłynęły na kształt obecnej kultury żydowskiej. Rzeczą zdumiewającą jest fakt, że przez cały ten czas narodowi temu udało się zachować odrębność tradycji i zwyczajów przy jednoczesnej asymilacji. Chociaż pozostał wspólny język i najważniejsze wartości, zależnie od miejsca w jakim przyszło żyć przedstawicielom diaspory nierzadko przez długie pokolenia, zaczęły pojawiać się pewne różnice. Przykładowo, powstały różne dialekty jakimi na co dzień posługiwali się między sobą Żydzi innych regionów Europy. Stad też po utworzeniu w roku 1948 Państwa Izraelskiego początki budowania wspólnej rzeczywistości wcale nie okazały się proste. Jednakże na przestrzeni lat doświadczenia zgromadzone poprzez życie wśród rozmaitych kultur wpłynęły pozytywnie na formowanie się nowej kultury narodowej. Stała się ona niezwykle bogata i różnorodna. Więzi łączące wyznawców judaizmu przez setki lat i tym razem nie okazały się słabsze.
Sytuacja państwa nie istniejącego przez tysiąclecia, a odtworzonego niewiele ponad pół wieku temu, nie należy do łatwych. W przypadku Izraela, powołanie tejże jednostki do istnienia niemal natychmiast stało się źródłem wielu napięć. Młody kraj musiał od pierwszych dni walczyć o zachowanie suwerenności przed najazdem sąsiadów. Stopniowo sytuacja zaczęła się stabilizować. Nie oznacza to jednak całkowitego ustania rozruchów na terenie Izraela, a także w pamięci pozostają nam wciąż walki z tego rejonu świata sprzed kilku lat. Jest to mimo wszystko teren na tyle niespokojny, iż nawet krótkie okresy spokoju wydają się błogosławieństwem. Współcześnie Izrael od północy graniczy z Libanem. Północny wschód zajmuje Syria, natomiast na wschodzie znajduje się Jordania. Największym z sąsiadów Izraela jest przylegający doń od południowego zachodu Egipt. W początkach istnienia Państwa Izraela był on bardzo realnym zagrożeniem dla utrzymania się młodego kraju. Wciąż natomiast żywy jest konflikt z Autonomią Palestyńską.
